Myndaskammtur vikunnar

Við erum ansi ánægð í íbúðinni okkar og er hún alltaf að verða huggulegri og huggulegri. Eitt af því besta er útsýnið eins og þið sáuð hér í einum af upphafspistlunum. Erna keypti þessi blóm á leiðinni heim úr vinnu á föstudaginn. "Gasalega lekkert" eins og þar stendur.....

Í síðustu viku var haldinn Þakkargjörðardagshádegisverður (svona getur þetta orðið óþjált og langt á móðurmálinu) í vinnunni hjá Ernu. Hver og einn kom með eitthvert meðlæti en stofan sá um að kaupa sjálfan kalkúninn.....


Jennevie (Erna leiðréttir stafsetninguna þegar hún sér þetta) besta vinkona Ernu í vinnunni fær sér snæðing. Hún er fædd í Hong Kong. Hún og maðurinn hennar hafa boðið okkur að vera með þeim á Thanksgiving og verður það áhugaverð reynsla þ.e. að fá að vera inná amerísku heimili á slíkum hátíðisdegi....

Hvert meðlæti var merkt þeim sem bar ábyrgð á því (sennilega til að vita hvern ætti að lögsækja ef menn enduðu á Gustavsberg....)

Það eru aðeins fleiri sem vinna með Ernu en með mér þessa dagana. Ég held ég þyrfti ekki alveg svona stórt borð þó þarfir mínar séu miklar...


Og hér eru svo herlegheitin. Bone appetit...... (sama hér, þ.e. frönskusnillingurinn Erna leiðrétti ef franskan mín er eitthvað að klikka)

Jennevie komin í hóp þeirra sem eru alltaf svo fúlir á þessari síðu.

Á föstudaginn fóru þau á stofunni á dagvistarheimili fyrir börn sem koma frá fátækum heimilum....

Hér er hluti krakkanna sem voru þar.

Þessa mynd tók Erna útum gluggan á skrifstofunni sinni (lofthræddum er bent á að loka augunum). Það fór líkfylgd framhjá en ungur lögreglumaður var skotinn hér um daginn og mikið um það fjallað í fjölmiðlum....

Erna tók þessa, en þetta er týpisk byrjun og endir á hennar dögum. Bumper to bumber. Gaman gaman. Sniðugir þessi kanar að eyða drjúgum hluta deginum í þetta. Hún er stundum 40 mínútur að keyra í vinnuna, leið sem ætti að taka c.a. 20 mínútur ef ekki væri fyrir þessa geðveiki...

Á laugardagsmorgunin fórum við á kayaknámskeið hér í nágrenninu. Hér bíður húsbóndinn spenntur eftir að komast útá vatnið. Hárgreiðsluna hannaði hann alveg sjálfur með forláta tæki úr Costco....

Allir bíða spenntir eftir að komast af grasbalanum og útá vatnið, það er nefnilega svo undarlegt með kayaka að þeir eru ekki eins skemmtilegir á þurru landi og úti á sjó....

Kennarinn fer yfir helstu hluti eins og það að fólk eigi að passa sig á að verða ekki étið af krókódílum því það væri mjög slæmt fyrir bissnesinn ef það fréttist........

Fólk að koma sér í bátana

Erna þvílíkt efnileg.....

Koma svo........

Ýmsar þrautir voru lagðar fyrir okkur til að byrja með og við hjónin náttúrulega rústuðum þessu...

Einn kanninn tilbúinn í næstu þraut.........

Erna ætlaði sko að massa þetta.........

Þarna áttum við að bruna eins hratt og við gátum í átt að kennaranum og snarbremsa svo. Eftir það áttum við svo að snúa okkur í hringi á bátnum...

Eftir að þjálfuninni lauk fengum við að fara í smá ferð um fenin...

Sáum enga krókódíla á leiðinni....

En þessi fugl var þarna að spóka sig......

Vatn eða móða komst á linsuna með þessum afleiðingum. Það er nefnilega doldið riskí að fara með myndavél svona út á kayak þar sem ræðararnir geta jú alltaf gossað ofaní. En hvað gerir maður ekki fyrir ykkur dyggu lesendur þessa bloggs?

Komin útá "intracoastalinn" en svo nefnist sundið sem skilur strandlengjuna frá meginlandinu. Mjög algengt hér í S-Miami að þannig sé þetta, South-Beach liggur t.d. á slíku rifi fyrir utan meginlandið og þarf maður að keyra yfir brú til að komast þangað...


Og svo til baka...........

Eftir kayakferðina fórum við svo og hittum David og Anthony við sundlaugina eins og rætt hafði verið um á nágrannahittingnum (ef þið lásuð síðasta pistil). Hér eru þeir félagar ásamt Ernu, David í miðjunni og Anthony lengst til hægri. Við erum búin að skiptast á e-mailum og ætlum að vera í bandi. Móðan enn á linsunni eftir kayakævintýrið...

Keyrðum svo til West Palm Beach seinnipartinn á laugardaginn en þar ku mjög ríkt fólk eiga heima. West Palm Beach og Palm Beach eru í um c.a. klukkutíma fjarlægð frá okkur í norðurátt....

Bærinn stendur alveg undir nafni.......

Fórum í Flagler safnið í West Palm Beach en Flagler þessi er mjög fyrirferðarmikið nafn í sögu Flórída. Það má eiginlega segja að hann hafi hafið uppbygingu ríkisins en það voru ekkert margir sem hér bjuggu áður en hann kom á svæðið og lagði m.a. járnbraut hingað. Ef keyrt er um Miami er til dæmis Flagler-stræti sem skiptir borginni í norður og suður. Flagler þessi lét byggja þetta hús fyrir konu sína, gaf henni það í brúðkaupsgjöf. Ég er strax farinn að skammast mín fyrir gjöfina sem ég gaf Ernu........

Fyrir þau ykkar sem hafið áhuga á að fræðast aðeins um karlinn þá getið þið kíkt á þessa síðu hér.

Erna fyrir utan safnið

Fúsinn í garði sem er í miðju hússins....

Tré sem við rákumst á rétt fyrir utan safnið...

Intracoastalinn milli West Palm Beach og Palm Beach

Hér eru blómin í blóma allan ársins hring.

Elsta hús Palm Beach

Hótel sem við rákumst á

Erna bíður í bílnum okkar meðan húsbóndinn sinnir myndafíkninni.....

Það þarf að hleypa glæsiskútunum í gegnum brýrnar....

Svona blæjubílar eru ansi vinsælir hjá ríka fólkinu hér í S-Flórida

Aðalgatan í Palm Beach

Fórum svo í miðbæ West Palm Beach en það er nýbúið að taka hann allan í gegn. Satt best að segja held ég að þetta sé flottasta verslunarsvæði sem við höfum séð hérna. Hófum jólainnkaupin enda svo jólalegt að ekki var hægt annað en að smitast af jólaandanum. Það er nefnilega hægt að gera ansi jólalegt þrátt fyrir snjóleysi og hitabeltisgróðurfar.........

Pálmatréin koma sterk inn í jólaskrautinu og leysa grenitré íslendinga af með bravúr...

Mjög fallegar jólaskreytingar í búðunum.....

Jólatré þeirra í West Palm Beach....

Skemmtilegur bar þar sem bjórinn er bruggaður á staðnum...

Jóla hvað?
Tókum smá sólbaðssession í sundlauginni okkar fyrripartinn á sunnudag (í gær)..


Seinniparturinn var svo nýttur í smá innkaup og fórum við í þessa skóbúð ef búð skyldi kalla. Stærsta skóbúð sem viðkomandi hefur komið í og skórnir allir á tilboðsverði. Húsbóndinn fjárfesti í einu pari en húsfreyjan stóð sig ekki eins vel að þessu sinni og kom tómhent út...........


Fór út að skokka í morgun og skokkaði í gegnum hverfið út að strönd

Póstkassar kanans hafa heillað mig. Hér er einn flottur

Alræði bílsins....

Þessi er orðinn doldið lúinn....

Þessi er sennilega ekki mikið notaður í dag, nema póstburðarfólkið sé í svona Indiana Jones fíling.....

Hér liggja sund víða inná milli hverfa, mjög mikilvægt svo fólk geti lagt skútunum sínum og glæsifleytum við heimtröðina....



Húsin á svæðinu eru mörg hver ekkert sérstaklega fátækleg...

Hér dugar ekkert minna en sér hús fyrir póstkassann

Horft yfir intracoastalinn....



Eins og segir, mjög mikilvægt að geta lagt bátunum upp við húsið...


Hundaeigandi á rölti í morgunsárinu..

Fólk virðist eiga hunda í hrönnum hér í US....

Einkabryggja, mjög mikilvægt að eiga eina slíka....

Ætli þessi fugl sé eigandinn?




Vinsamlegast haltu þér fjarri venur minn...

Þessi er nokkuð skondinn....

Bíllinn í fyrirrúmi...

Skítt með gangandi og hjólandi vegfarendur

Horft yfir intracostalinn af brú sem liggur yfir að ströndinni


Það voru miklar framkvæmdir niðri á strönd



Þessi bæjarstarfsmaður hafði það náðugt




Starfsmaður með málmleitartæki

Spjallað í símann í morgungöngunni


Þessi í gula outfittinu stakk sér til sunds. Ekki hefði ég nú treyst mér í það þó hitinn sé töluvert hærri en heima. Það er nefnilega cold front í gangi eða um 15 gráður á celsius

Fuglar í flæðarmálinu


Þessum var starsýnt á skrýtna karlinn frá landi íss og elda...





Einn fuglanna hefur sig til flugs....


Brúin sem tengir hverfið okkar við ströndina hefur verið lokuð að undanförnu vegna byggingaframkvæmda. Höfum við því þurft að taka dágóðann krók síðustu tvær vikur til að komast þangað. Brúin átti ekki að opna aftur fyrr en 21. nóvember. Ég var því ánægður með að hún var opin þannig að ég gæti farið á ströndina. Þegar ég kom til baka var staðan þessi. Brúin aftur lokuð vegna krana sem var að fara í gegnum hana. Ég hélt örskotsstund að búið væri að loka brúnni aftur og það hefði þýtt um 1-2 tíma auka göngutúr að næstu brú og svo þaðan heim. Mikið lifandi var ég því feginn að sjá þegar brúinn fór aftur niður og ég komst heim beina leið....

Skrautlegt hús á leiðini heim.

Yfir og út..........................